Każdy chętny, młody, sprawny fizycznie, bez lęku wysokości człowiek, który pokochał góry i ludzi w nich działających, o ustabilizowanej sytuacji finansowej (ratownicy o pieniądzach nie rozmawiają, ale w pierwszym okresie cała działalność w GOPR opiera się na sprzęcie indywidualnym), z dużą wewnętrzną potrzebą poświęcania swojego cennego wolnego czasu dla niesienia pomocy innym - powinien sprostać regulaminowym wymaganiom.
Ratownikiem może zostać każdy niezależnie od płci (w stosunku do kobiet są wymagania identyczne jak do mężczyzn), musi mieć ukończone 18 i nie przekroczone 35 lat. Najlepiej jeśli mieszka na terenie działania Grupy z którą chciałby się związać na dobre i na złe, będąc w pełni dyspozycyjnym, posiada bardzo dobrą znajomość topografii gór z rejonu działania swojej Grupy GOPR; pozostałe góry polskie nie powinny być mu obce - wszak ma zostać ratownikiem górskim, musi mieć opanowaną jazdę na nartach na poziomie kursu kwalifikacyjnego, przy czym ten wymóg zależy od indywidualnych wymagań w poszczególnych Grupach. Powinien znać budowę i anatomię ciała ludzkiego i wiedzę z zakresu podstawowego (około 10 godzinnego) kursu pierwszej pomocy przedlekarskiej,
Ostatnie trzy wymogi są potwierdzone egzaminem przed Komisją Egzaminacyjną. Powyższe wymagania należy traktować jako ramowe. Każda z Grup regionalnych może je rozszerzyć, w zależności od wymogów określonej jednostki- w jakiej dany ratownik chce rozpocząć pracę.
Kiedy spełni już te warunki i nadal będzie chciał być członkiem braci spod znaku "Błękitnego Krzyża", musi w gronie ratowników znaleźć dwie bratnie dusze, które tak jak on uważają, że może spróbować zostać ratownikiem górskim i potwierdzą to jako członkowie wprowadzający na stosownym kwestionariuszu.
Po spełnieniu tych niewielu wymagań zostaje się ratownikiem kandydatem. Staż kandydacki trwa minimum dwa lata i nie można go skracać. W trakcie stażu należy pełnić dyżury ratownicze (pod nadzorem doświadczonych ratowników), nie mniej niż 120 godzin rocznie i zaliczyć szereg krótkich 2-3 dniowych kursów doszkalających. Zwieńczeniem jest kurs I stopnia, na którym kandydat poznaje podstawy ratownictwa górskiego. Kurs kończy się naprawdę trudnym egzaminem.
Egzamin składa się z trzech części:
- Część kondycyjna – wyjście na czas na Turbacz zielonym szlakiem z Długiej Polany z ekwipunkiem potrzebnym do odbycia egzaminu. Limit czasu – ustalony w dniu egzaminu przez ratownika,
- Część narciarska – zjazd na nartach z Turbacza na Długą Polanę (jazda w zróżnicowanym terenie),
a następnie jazda na stoku Długa Polana (hamowanie pługiem do zatrzymania, ześlizg boczny, jazda dowolna). - Część teoretyczna – ogólna znajomość pasm górskich w Polsce i szczegółowa znajomość terenu działania Grupy Podhalańskiej – przeprowadzona w formie ustnej.
Po zakończeniu stażu na wniosek Naczelnika Grupy, Zarząd Grupy uchwałą przyjmuje kandydata w poczet członków rzeczywistych (ratowników) GOPR. Dopełnieniem jest złożenie uroczystego przyrzeczenia na ręce Naczelnika Grupy i założenie służbowej odznaki tzw. "blachy".
Myślę, że te krótkie wyjaśnienia pozwolą przybliżyć początki trudnej, aczkolwiek zaszczytnej drogi ratownika górskiego GOPR.
Po jakże rozbudowanej części teoretycznej, jaka musicie przyznać robi wrażenie, przychodzi pora na prawdziwy egzamin z życia. Czas na pracę w terenie, tam już nie będzie ćwiczeń, tylko prawdziwe zderzenie z rzeczywistością. W górach człowiek uczy się pokory i szybko weryfikuje samego siebie
Ciężka, odpowiedzialna służba, praca zespołowa, wysiłek i nieustające podnoszenie kwalifikacji to warunki kształtujące charakter każdego Goprowca. Tu nie ma miejsca na mięczaków, a od każdej jego decyzji zależy ludzkie życie. Tak jak na wodzie, tak tutaj żywioł pogody, gra tutaj pierwsze skrzypce. Matka natura ostrzega, a gdy turyści amatorzy nie uważają i nie słuchają, zbira swoje żniwo- czasami okrutne.
Nie jesteśmy ekspertami w sprzęcie górskim, ale nasze koszulki i bluzy sprawdzą się idealnie na dyżur, również koszulki, wykonane z bawełny termokurczliwej sprawdzą się na poszukiwania i pracę w terenie. Jakość jaka nas cechuje, daje ratownikom gwarancje niezawodności podczas wykonywania pracy, widoczność i swobodę ruchu. Kolory wyraźne i niezniszczalny nadruk, pozwala im być jeszcze bardziej widocznymi. Bo gdy ratownik nie zobaczy Ciebie ty zobaczysz jego koszulkę i możesz krzyknąć by zwrócić jego uwagę.